Capa de trasporte

Introducción

Este nivel está encargado da transferencia libre de erros dos datos entre o emisor e o receptor, aínda que non estén directamente conectados e de mantener o fluxo da rede.

Hay dous tipos de servizo na capa de transporte: orientado e non orientado á conexión.

No servizo orientado á conexión consta de tres partes:

1. establecimiento
2. transferencia de datos
3. liberación

No servizo non orientado á conexión tratanse os paquetes de xeito individual.

Porén, dous son os protocolos máis utilizados desta capa: TCP e UDP.

TABLA

Direccionamento. Portos

A capa de trasnporte engade a noción de porto para distinguir entre moitos destinos dentro dunha máquina para coñecer qué aplicación recollerá a mensaxe; así pois cada aplicación estará a espera dunha mensaxe nun porto determinado (escoitando un porto).

Os portos utilízanse tanto para recepción coma para o envío de mensaxes. Os portos están numerados e as aplicacións estándaar utilizan sempre o mesmo porto.

O uso de portos permite que unha máquina poida conectarse simultáneamente a diversas máquinas, xa que aínda que todos os paquetes terán o mesmo enderezo, contarán con distintos portos.

Os números de portos están formados por 2 bytes, polo que existen 65.536 posibles portos diferentes para cada máquina:

• O 0 é un porto reservado
• Do 1 o 1023 reciben o nome de portos ben coñecidos
  • ICMP 8
  • FTP 20 para transmisión de datos e 21 para control
  • SSH 22
  • Telnet 23
  • SMTP 25
  • HTTP 80
  • HTTPS 443
• Do 1024 ó 49151 son os portos denominados rexistrados que poden usados por calquera aplicación
• Do 49152 o 65535 son os portos denominados efímeros; son dinámicos, de uso temporal utilizados polo sistema operativo cando unha aplicación ten que conectarse a un servidor e necesita un porto por onde sair.

TCP

O Protocolo de control de transmisión crea “conexións” a través das cales pode enviarse un fluxo de datos. O protocolo garantiza que os datos serán entregados no seu destino sen erros e no mesmo orde no que se transmitiron.; proporciona tamen un mecanismo para distinguir distintas aplicacións dentro dunha mesma máquina a través do concepto de porto.

É por tanto fiable porque se garantiza que os datos enviados chegan correctamente o seu destino e é orientado a conexión porque establece unha conexión previa a transmisión dos datos entre orixe e destino que será pechada cando finalice a transmisión.

A unidade de datos (PDU) do protocolo TCP chámase segmento e viaxa no campo de datos dun datagrama IP. IMAXE

Para acadar ese servizo fiable facendo uso do protocolo IP (que non o é) utilizase un sistema de recoñecemento de mensaxes que consiste en que para cada mensaxe recibido devolvese unha confirmación (acknowledgemente ou ACK) para que o emisor saibe que chegou correctamente; se pasado un tempo non o recibe, o emisor reenvía a mensaxe.

O protocolo utilizado chámase protocolo de fiestra deslizante. As mensaxes e as confirmacións van umeradas e o emisor pode enviar máis dunha mensaxe antes de ter reecibidas todas as confirmacións anteriores.

Peche da conexión

Peche dunha conexión TCP

• A máquina que xa non ten máis datos que transferir, envía un segmento co bit FIN activado e pecha o sentido do envío
• A máquina receptora recibe o segmento co bit FIN activado e devolve a correspondente confirmación; pero non pecha inmediatamente o outro sentido da conexión. Informa a aplicación da petición de peche, e prodúcese un lapso de tempo ata que a aplicación decide pechar o outro sentido da conexión.
• A primeira máquina recibe o segmento ACK
• Cando a máquina receptora toma a decisión de pachar o outro sentido da comunicación, envía un segmento co bit FIN activado e pecha a conexión
• A primeira máquina recibe o segmento FIN e envía o correspondente ACK; aínda que teña pecha o seu sentido da conexión segue devolvendo as confirmacións
• A máquina receptora recibe o segmento ACK