Uso de analizadores de código
Sumario
Qué é a análise de código estático?
Cal é a análise do código estático? A análise do código estático defínese como unha opción para comprobar o software para aplicacións e programas que utilizan métodos de revisión para detectar posibles fallos, como erros de funcionalidade, erros ou erros no sistema.
Ademais de esto, o análise do código estático ofrece a posibilidade de identificar os erros antes de que sucedan no sistema, o que contribúa á redución dos custos ocasionados pola detección e á consecuente corrección tardía das dificultades.
Cabe resaltar que este tipo de análise estático destaca que non require a execución do código para poder realizar as súas funcións.
Características da análise estatística do código
Destacan as características do proceso de análise estático do código que permite incluír o equipo de software na capacidade de control de calibración automática, o que facilita a identificación dos complicados problemas de detección. Para elo do análise estático utilizan procesos como as probas ou unidades de proba. Este tipo de procedementos pódense ver na verificación da funcionalidade dos compoñentes do software en varias partes do software, incluíndo a dixitalización do código, e as mensaxes de erro na memoria ou incumprimento dos parámetros da codificación, entre outras cousas. Ademais de esto, o análise estático do código contribúe á detección temprana das vulnerabilidades do sistema, evitando que estas escalen ata converterse nun fallo de gran alcance que sea difícil e custoso de solucionar co concepto estático.
Outra das características do análisis de código estático é que proporciona garantía das comprobacións se hai levado un cabo de maneira coherente, ofreciendo unha rápida retroalimentación acerca das modificacións máis recentes. Sin embargo, para o análise estático debe ter en conta que as probas de análise estático de código só teñen a capacidade de identificar as situacións nas que non se cumpren as regras programadas e nas que, ademais, poden ocorrer erros de falsos Positivos, onde será necesario a interpretación dos resultados para determinar se son vulnerables ou vulnerables no sistema.
Analizadores de código
SonarLint e PyLint son ferramentas recomendables para avaliar e mellorar a calidade do código en desenvolvementos colaborativos.
Poden personalizarse con ficheiros de configuración (.pylintrc ou regras de SonarLint).
PyLint (para Python)
PyLint é un verificador estático de código para Python que identifica erros, aplica convencións de estilo (PEP 8) e detecta "cheiros de código" (code smells). Ofrece puntuacións de calidade e suxestións de mellora.
Exemplo de uso
En Visual Studio Code:
- Instala a extensión "Python" (Microsoft).
- Configura o linter en "Settings > Python > Linting > Pylint Enabled".
- Abre un ficheiro .py e verás subliñados e mensaxes no "Problems View".
En NetBeans (con complemento Python):
- Instala o complemento "Python" dende "Tools > Plugins".
- Preme co botón dereito no proxecto > "Python" > "Run Pylint".
Un primeiro exemplo pódese atopar na documentación.
SonarLint (para Java)
SonarLint é unha ferramenta de análise estática para Java que detecta bugs, vulnerabilidades e problemas de mantemento en tempo real. Integrase con IDE e segue as regras de SonarQube.
Exemplo de uso
En Visual Studio Code:
- Instala a extensión "SonarLint" desde o mercado.
- Abre un ficheiro .java → os problemas amósanse no panel "SonarLint" e como subliñados.
En NetBeans:
- Instala "SonarLint" dende "Tools > Plugins" (baixo a categoría "Code Analysis").
- Tras reiniciar, abre un ficheiro .java e verás iconos no marxe ou no panel "SonarLint".
