Diferencia entre revisiones de «NAT - Traducción de direccións»
| Línea 5: | Línea 5: | ||
= Direccións privadas = | = Direccións privadas = | ||
| − | No [https://tools.ietf.org/html/rfc1918 RFC 1918] fíxanse uns rangos de enderezos privados que poden ser utilizados sen petición previa a IANA. Son: | + | No [https://tools.ietf.org/html/rfc1918 RFC 1918] fíxanse para IPv4 uns rangos de enderezos privados que poden ser utilizados sen petición previa a IANA. Son: |
{| class="wikitable" | {| class="wikitable" | ||
! Nome !! Rango de enderezos IP !! Cantidade de IP | ! Nome !! Rango de enderezos IP !! Cantidade de IP | ||
| Línea 28: | Línea 28: | ||
|65.534|| Clase B simple || 169.254.0.0/16 (255.255.0.0) || RFC 3330, RFC 3927, coñecido como [https://es.wikipedia.org/wiki/Automatic_Private_Internet_Protocol_Addressing APIPA] | |65.534|| Clase B simple || 169.254.0.0/16 (255.255.0.0) || RFC 3330, RFC 3927, coñecido como [https://es.wikipedia.org/wiki/Automatic_Private_Internet_Protocol_Addressing APIPA] | ||
|} | |} | ||
| + | |||
| + | Para o protocolo IPv6 tamén está definido un rango de enderezos reservados para redes privadas, en concreo o fec0::/10; pero o RFC 3879 declarou obsoleto o seu uso porque por un lado o espazo de enderezos de IPv6 é suficiente para cubrir as necesidades actuáis e fururas, e porque vai en contra da filosofía de que cada equipo esté identificado por un enderezo único. | ||
Revisión del 17:59 26 nov 2020
Introducción
A traducción de enderezos de rede, coñecido coma NAT (Network Address Translation) ou enmascaramento IP, é un mecanismo definido no RFC 1631 e utilizado por routers consistente en convertir en tempo real os enderezos utilizados nos paquetes transportados.
Esta técnica foi orixinariamente utilizada para evitar a necesidade de asignar un novo enderezo a cada host con un movemento da rede ou cambio de proveedor de servizos de internet: pero fíxose esencial e popular para conservar o espazo de dirección ante o agotamento de dirección IPv4 libres,xa que un único enderezo enrutable a través de internet (IP pública) pode ser usado para toda unha rede LAN na que cada equipo terá a súa ip privada.
Direccións privadas
No RFC 1918 fíxanse para IPv4 uns rangos de enderezos privados que poden ser utilizados sen petición previa a IANA. Son:
| Nome | Rango de enderezos IP | Cantidade de IP | Nº de Redes | Cantidade de IP por Red | Descripción da clase de cada unha das redes | Maior bloque de CIDR (máscara de subrede) |
Definido en |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Bloque de 24 bits | 10.0.0.0 – 10.255.255.255 | 16.777.214 | 1 | 16.777.214 | Clase A | 10.0.0.0/8 (255.0.0.0) | RFC 1597 (obsoleto), RFC 1918 |
| Bloque de 16 bits | 172.16.0.0 – 172.31.255.255 | 1.048.576 | 16 | 65.534 | Clase B | 172.16.0.0/12 (255.240.0.0) | |
| Bloque de 16 bits | 192.168.0.0 – 192.168.255.255 | 65.534 | 256 | 254 | Clase C | 192.168.0.0/16 (255.255.0.0) | |
| Bloque de 16 bits | 169.254.0.0 – 169.254.255.255 | 65.534 | 1 | 65.534 | Clase B simple | 169.254.0.0/16 (255.255.0.0) | RFC 3330, RFC 3927, coñecido como APIPA |
Para o protocolo IPv6 tamén está definido un rango de enderezos reservados para redes privadas, en concreo o fec0::/10; pero o RFC 3879 declarou obsoleto o seu uso porque por un lado o espazo de enderezos de IPv6 é suficiente para cubrir as necesidades actuáis e fururas, e porque vai en contra da filosofía de que cada equipo esté identificado por un enderezo único.
